1

چرا این بازی؟ چرا Final Fantasy VII FF7 نه تنها در ذهن بازیکنان تداخل داشت، نه تنها یک نسخه بازسازی شده اعلام کرد، بلکه به شکل اولیه آن منتشر شده است؟ عجیب و غریب متحرک و ساخته شده به یک دنیای عمیق عجیب و غریب، با طراحی زمان وحشت زده و داستان است که نوسانی بین اپرا و پوچ، FF7 یک بازی نقش وحشتناک عجیب و غریب باقی مانده است که داستان فوق العاده عمیق است.

در حال حاضر، FF7 یک بازی است که به طور مرتب در لیست های “بزرگترین زمان تمام” نمایش داده می شود، اما من می خواهم آن را از طریق چشم های جدید به عنوان کسی که آن را (حداقل بخشی از آن) در نسخه اصلی خود و همچنین کسی که تا به حال هیچ بازی فاینال فانتزی را نداشته است. بگذارید آن را به خوب، بد و عجیب و غریب تبدیل کنیم.

خوب:


FF7 به علت دلیل به یادماندنی است: شخصیت ها و داستان آن، حتی اگر هر دو عناصر در ابتدا تیره و تند و تند و تیز شده باشند. تقریبا بدون توضیح، شما به Midgar، یک شهر است که همچنین یک کارخانه معدنی صنعتی ساخته شده در بالای یک شهر دیگر است، جایی که گروهی از تروریست های محیط زیست (بچه های خوب) یک مزدور را به نام Cloud Strife استخدام کرده اند تا به آنها کمک کند تا منفجر شوند. یک راکتور است که نیروی زندگی سیاره را تخلیه می کند. ابر، با موهای زرق و برق دار، نگرش بد و شمشیر دو بار تا زمانی که بدن او، قهرمان بازی و شخصیت اصلی خود است. البته، او البته دارای یک تاریخچه تاریک (™) است که به طور مستقیم به طرح اصلی بازی مرتبط است.

گرد کردن اصلی بازیگران شخصیت های قابل پخش که می خواهند به پیوستن و ترک حزب خود را Tifa، دوست دوران کودکی خود و یک هک از خروس جنگی؛ بارت، رهبر جسورانه اما دلسوز گروه، و آریس، که به نظر می رسد یک زن ساده است که یک فروشگاه گل را اجرا می کند، که در هر بازی نقش ژاپنی، یک خریداری مرده است که او خیلی بیشتر و بیشتر دارد. دیگر شخصیت های قابل پخش در داخل و خارج از تیم خود، از جمله مورد علاقه من، قرمز XIII، یک حیوان آزمایشی اصلاح شده ژنتیکی است که می تواند صحبت کند، اما این چهار قلب داستان را تشکیل می دهند.

حماسه Final Fantasy VII داستان این است که چگونه یک رویداد تکان دهنده جهان، تخریب راکتور Midgar، در واقع تنها اولین فلپ بال های پروانه برای یک سری از مصائب در حال وقوع است که باعث می شود قهرمانان ما نه تنها از آنها فرار کنند شهر، اما کشف کل سیاره ملاقات شخصیت های عجیب و غریب جدید، یادگیری بیشتر و بیشتر در مورد تاریخ خود را، و البته، صرفه جویی در سیاره و تمام زندگی را از نابودی کامل است.

این داستان بسیار محتمل است که بیشتر قابل توجه است، زیرا تقریبا به طور کامل در جعبه گفتگوی پاپ آپ فقط چند نفر به شما پاسخ گزاری داده می شود. این بازی هیچ بازیگر صوتی ندارد و حتی تعداد کمی از فیلم های ویدئویی کاملا حرکتی بی خبر هستند. اما نابغه بازی این است که طراحان توانستند این کاراکترهای خام، بلوکی (بیشتر در آن لحظه) را به طور باور نکردنی بیان کنند.

ابر، ممکن است از 12 جعبه تشکیل شده باشد، اما می توانم بفهمم وقتی که او خجالت می کشد، حتی در یک ضربه بزرگ گروهی. هنگامی که باریت فریاد می کند (که اغلب)، او شروع به بوکس کردن هوا می کند تا زمانی که خود را پایین بیاورد. بازی موفق به استفاده از حرکات بزرگ و تقریبا pantomime شخصیت ها قادر به کار با داستان است چرا که داستان بسیار پر از احساسات ساده، خشم، پشیمانی، نفرت، عشق، که آنها در نهایت به دنبال مسخره نیست، اما اپرا.

مبارزه در ابتدا ساده است اما پیچیده تر می شود زیرا شخصیت های شما قدرت و گزینه هایی را در نبرد به دست می آورند. FF7 از مخلوطی از مبارزه با زمان و به نوبه خود استفاده می کند، حزب شما به گروه (معمولا تصادفی) هیولاها در طرف دیگر صفحه نمایش می نشیند و شما انتخاب می کنید که کدام حملات و اقداماتی که علیه آنها انجام می دهید، در حالی که AI برداشت می کند حملات آن به طور تصادفی تفاوت در اینجا این است که تایمر نیز ساخته شده است. شما نمیتوانید اقدامات خود را تا زمانی که نوار TIME شما پر است، و در حالی که می دانید کدام یک از حمله ها از منوی کشویی استفاده می کنید، مخالفان شما آزاد هستند تا یک بار حمله کنند نوار آنها پر است

فراتر از اسلحه های اسلحه و موشک، شخصیت های شما همچنین می توانید از اقلام (مانند نارنجک یا معجون های شفا دهنده)، حملات سحر آمیز و مهارت های اختیاری استفاده کنید که به ضعف های دشمنان شما اشاره می کند و یا حتی از آنها دزدی می کند. در نهایت، هر شخصیت دارای مهارت های محدود خود، حملات قدرتمند است که می تواند پس از انجام کافی از حملات منظم انجام شود. هنگامی که شما شروع به گرفتن توانایی های چندگانه در دسترس شما می کنید، مبارزه به یک معضل بسیار محسوس تر تبدیل می شود، به ویژه در Boss Battles، جایی که دانستن چه حملاتی برای استفاده و زمانی که برای استفاده از آنها برای انتقال، یا از دست دادن بازی و شروع به ذخیره نقطه.

بد:


این نسخه برای سوئیچ نینتندو یک پورت تقریبا مستقیم از نسخه اصلی Playstation 1997 است و در حالی که گرافیک یکپارچهسازی آن هنوز هواداران الهامبخش است که عکاسی از آن دوران را دوست دارند، طراحی چندین مشکل را ارائه می دهد. در حالی که شخصیت ها از چند ضلعی مسطح تشکیل شده است، پس زمینه هنوز تصاویری با وضوح کم با استانداردهای مدرن هستند، به این معنی که مرور آنها می تواند یک مشکل باشد. آیا این یک نردبان است که می توانم صعود کنم یا فقط چیزی که تصور می شود تصویرگر به نظر می رسد سرد است؟ چرا شخصیت قادر به بیرون صفحه نمایش به مناطق پنهان است و چیزی در آنها نیست؟ همه پورتال های درخشان در این صفحه درب هستند، چرا این یکی نیست؟ آماده باشید که زمان زیادی را صرف سرگردان شدن کنید و تلاش کنید تا جایی که ممکن است خروج پیدا کنید.

دیگر بازیابی سیستم بازی ذخیره است. وقتی جهان را بین شهرها می گذرانید می توانید هر زمان که دوست دارید ذخیره کنید. اما هنگامی که شما یک مکان را وارد می کنید، تنها می توانید در علامت سوال استراتژیک قرار دهید. و شما باید هر فرصتی را که به دست آورده اید نجات دهید زیرا هیچ تضمینی وجود ندارد که پس از یک نبرد بزرگ بتوانید به آنها بازگردید و آسیب پذیری حزب تضعیف شده خود را تضعیف کنید. بیش از یک بار من رئیس را گرفتم، قبل از اینکه من شفا گرفتم به یک برخورد تصادفی کشیده شدم، از بین رفته بود، سپس مجبور شدم به نقطه نجات بازگردم و با رئیس دوباره مبارزه کنم. برای اشاره به جنگ های بعدی که دارای مراحل متعدد هستند نمی گویم. از دست دادن یکی، و آن را به شروع.

یک نکته باید بدانید که بازی های مدرن بیش از حد به بازیکنان اجازه می دهند که واقعا “از دست دادن” غیرممکن باشد، اما وقتی به عقب برگردم و بازی هایی با سیستم های ذخیره سازی مانند این بازی کنم، باید بگویم که من آن را از دست ندهید.

عجیب و غریب


FF7 از دوره ای پیش می آید که زمانی که بازی های ویدئویی، حتی بزرگ و گران قیمت مانند این، با مارک های با دقت مدیریت می شوند. این همه چیزهای شگفت انگیز را که می خواهید از RPG انتظار داشته باشید، مانند طرح جالبی که سرنوشت جهان در دست شما، سلاح سرد و شخصیت های فراموش نشدنی است.

این نیز واقعا عجیب و غریب و بدون هشدار است.

یک نقطه وجود دارد که، برای نجات تیفا، Cloud باید مانند یک زن برای نفوذ به یک عمارت لباس کند. این قسمت عجیب نیست. او مجبور است یک لباس جادوگر را پیدا کند و او را متقاعد کند که به کار بازگردد. این قسمت عجیب نیست. او باید یک کلاه گیس را با رفتن به یک ورزشگاه و پیروزی در مسابقه با انجام چوبه دار. این نوع از بخش عجیب و غریب است. برای اینکه آرایش خود را انجام داده باشد، او مجبور است به یک “باشگاه” بپردازد که به وضوح یک مجتمع پرستاری است (با امکانات برای جست و جو از طریق keyholes به منظور نگاه کردن به آنچه در اتاقهای دیگر اتفاق می افتد). تنها اتاق Cloud می تواند وارد اتاق “اتاق گروه” باشه، جایی که او توسط یک گروه بزرگ از مردان عضلانی می خواهد که «ورزش کنند» و حمام با ابر را قبل از دادن یک جفت بیکینی به عنوان یادگاری بخوانند.

آیا این بازی 22 ساله ارزش شما را دارد؟ کاملا. دلیلی وجود دارد که این سیستم برای سیستم های پیشرفته مجددا منتشر می شود و اگر مایل هستید با ویژگی های خاص خود، مکانیک و گرافیک قدیمی و مدیتیشن های رابط کاربری ارتباط برقرار کنید، یک داستان فوق العاده فوق العاده است که شما را جذب می کند در حالی که اجازه می دهد شما باید بدانید که چگونه بسیاری از بازی های دیگر آن را تحت تاثیر قرار داده است.

امتیاز شما 
85

نویسنده : جمشید مشایخی

لینک های خرید بازی

Purchase For Xbox One

Purchase For Playstation

Purchase For Nintendo Switch

Purchase For Steam