DarksidersGenesis

سریال Darksiders تاکنون تمایل داشت به ژانرهای خاصی بچسبد. سه مدخل اصلی همه بازی های اکشن-ماجراجویی هستند ، و گاه با عناصر RPG ، که چشم انداز سوم شخص دیگری را برای جهان به شما می دهد. Darksiders Genesis با برپایی بنیادی که به توضیح هر آنچه در پی آن است کمک می کند ، همچنان به کار خود ادامه می دهد. متأسفانه ، برخی از عناصر احساس کمی ارزان یا عجله می کنند و این واقعیت که به جای اینکه با افتخار خود را به عنوان یک بازی اکشن-ماجراجویی ایزومتریک ایزومتریک نشان دهد ، به عنوان یک عمل شبیه به Diablo مانند R maskquerade می شود ، می تواند مردم را از درک و قدردانی از آنچه واقعاً است ، باز دارد.

لوسیفر چیزی را شروع می کند. او ارتش را جمع کرده است ، با رئیسانی که اساساً ژنرال های او هستند ، برای ایجاد ویرانی و ویرانی. می دانید همه چیز بد است ، اما ممکن است دقیقا نفهمید که چقدر وحشتناک است. شورای خیرخواهانه از دعوا و جنگ ، دو نفر از اسبهای آخرالزمان ، خواسته اند لوسیفر را به عهده بگیرند. اما ، همانطور که انجام می دهید ، ممکن است تعجب کنید که آیا خواهر و برادر واقعا می توانند روز را نجات دهند.


همانطور که قبلاً هم اشاره کردم ، Darksiders Genesis نوعی بازی است که به نظر می رسد در یک ژانر تعلق دارد ، اما کاملاً در نوع دیگری متناسب است. به نظر می رسد مانند Diablo بازی خواهد کرد ، اما در واقع یک بازی اکشن و ماجراجویی هک و اسلش مانند Darksiders گذشته است. این فقط یک دیدگاه متفاوت دارد ، که هنگام بازی کردن به عنوان شخصیتی مانند Strife ، که بیشتر از بخش های مختلف است ، به بازی کمک می کند. بنابراین حتی اگر یک چیز به نظر برسد ، چیز دیگری است و کاملاً متناسب است. نیازی به نگرانی در مورد غارت یا تراز کردن نیست.

Darksiders Genesis نیز تعادل دلپذیری از شخصیت ها دارد. شما هر دو جنگ و جنگ دارید. درگیری در اصل یک سرکش است. او سریع است و دو تپانچه دارد. این بدان معناست که می خواهید بازی کنید ، دشمنان را برای مقابله با آسیب دیدگی ، استفاده از گوساله ها برای مدیریت جمعیت و حتی در صورت نزدیکی دشمنان به دو سابر تغییر دهید. او حتی حرکات نینجا مانند دارد ، زیرا می تواند یک کلون از خودش بسازد. جنگ است … خوب ، جنگ. او به طور مشابه به نوبت خود در Darksiders اصلی بازی می کند و کمی مخزن است. او می تواند ضربه ای ببخشد و صدمات قدرتمندی را متحمل شود ، و او را به یك كاردانی تبدیل می كند كه با مخالفان نزدیك شود.


این به مدیریت شخصیت گسترش می یابد. از آنجا که این یک بازی شبیه به Diablo نیست ، آن ترازو را که انتظار دارید نداشته باشد. در عوض ، این ویژگی مانند برخی از بازی های Castlevania و Bloodstained: Ritual of the Night وجود دارد. بعضی اوقات ، دشمن هنگام شکست ، یک هسته مخلوق را رها می کند. (عمده و جزئی وجود دارد.) Strife و War درختان مهارتی دارند که می توانید این orbs ها را که سطح آنها بالا می رود ، قرار دهید تا شخصیت را به شخصیت اختصاص دهید. بنابراین ، در حالی که شما در حال تراز کردن نیستید ، می توانید با دشمنان مشخصی مبارزه کنید تا کارهایی مانند آمار شخصیت های گاوبازی انجام دهند ، از آسیب های خاصی محافظت کنند یا پاداش هایی مانند پشت سر گذاشتن یک گدازه به شما بدهند.

آنچه واقعاً سرگرم کننده است ، عنصر تعاون است. اگر یک دوست در دست دارید ، این دو نفر می توانند برای اداره مینیونهای لوسیفر با یکدیگر همکاری کنند. از آنجا که هر کاراکتر متفاوت بازی می کند ، همانطور که قبلاً نیز اشاره کردم ، بدان معنی است که شما واقعاً می توانید از یکدیگر تعارف کنید. احساس می کردم وقتی شخصی دیگری را در دست داشتم که بتواند به هک کردن و کاهش کار کمک کند ، از طریق بازی راحت تر می شد. نه تنها هنگامی که تنها هستید ، قابل کنترل نیست. به نظر می رسد تعادل با شخص دیگری در این نزدیکی بهتر است.


متأسفانه ، آنچه همیشه به خوبی کار نمی کند ، عناصر بستر و نرم افزاری هستند. خواندن نقشه آسان نیست ، بنابراین برای رسیدن به جایی که می خواهید باید به آزمایش و خطا تکیه کنید. پریدن می تواند خیلی مشکل باشد ، شاید هم به دلیل اینکه حشره کشی می شود و هم اینکه در جایی که می خواهید مشکل برخورد وجود داشته باشد. این باعث می شود هر زمان که نیاز به پرش بر روی سیستم عامل ها داشته باشید ، کار را دشوار می کند. به خصوص اگر یک لهجه بزرگ در یک سطح وجود داشته باشد که وقتی Strife یا War در پشت آن مخفی شود ، نظر شما را کاملاً مسدود می کند. بخاطر مناظر گیر کردن و یا عدم امکان صحیح برخورد با دشمنان بسیار آسان است. همچنین ، معماها بسیار ساده هستند. که ، خوب ، حتی ممکن است روشی مناسب برای توصیف مفهوم به طور کلی باشد. این یک بازی اکشن-ماجراجویی ساده است که در آن شما می توانید مناطق مختلفی را مرور کنید. هیچ مشکلی در این مورد وجود ندارد ، اما شما می توانید تفاوت کیفیت را بین چیزی شبیه به این و Darksiders III بسیار حس کنید.

این امر به نحوه داستان Darksiders Genesis ادامه می یابد ، که بسیار ناامیدکننده است. هیچ نوع برش در اینجا وجود ندارد. در عوض ، پانل های طنز مانند ظاهر می شوند تا داستان را در لحظه های مهم پیش ببرند. در نهایت احساس ارزان می شود. که خصوصاً ناامید کننده با توجه به چیزهایی که Darksiders: Genesis برای سریال های سریال انجام می دهد ، انجام می شود. نخ خوب می چرخد ​​و به آسانی می توان در کاری که Strife و War انجام می دهند ، درگیر شد. به خصوص از آنجا که ممکن است همه چیز دقیقاً همانطور که شما امیدوار هستید معلوم نشود. احساس می کند که درام و گرانشی را که شایسته آن نیست ، به دست نمی آورد.


این شرم آور است ، زیرا برخی از عناصر به نوعی فضای مورد نظر شما را وام می دهند. صدایی که برای Darksiders Genesis عمل می کند ، بسیار خوب است. Strife تضاد خوبی با War ، شخصیتی خردمندانه ارائه می دهد و کریس جی الکس به خوبی از او ابراز می کند. (با این حال یک نکته نرم برای فیل لاامار داشتم!) لیام اوبراین به عنوان جنگ بازگشت ، که مفید است. آنها از یکدیگر خوب بازی می کنند و فیلمنامه به آنها امکان می دهد لحظاتی داشته باشند که می تواند نمایشی ، خنده دار و حتی گاه ناامید کننده باشد.


Darksiders Genesis بازی بدی نیست. پتانسیل زیادی برای آن وجود دارد و مواردی وجود دارد که این کار را به خوبی انجام می دهد. من به خصوص پیچش های داستان آن را دوست داشتم. مشکل این است که کاملاً واضح است که به همان اندازه توجه به پیشینیان خود نمی توانید توجه کنید. عناصر طراحی آن باعث می شود که گوشه ها در تلاش باشند تا کارها را به بهترین شکل ممکن انجام دهند. این می تواند به معنای بدست آوردن برخی از بخش های بسترهای نرمشی دشوار باشد و شاید کمی معما ها واقعاً چالش برانگیز باشند.

80

سازنده : Airship Syndicate Entertainment

ناشر : THQ Nordic

PC, Xbox One, PS4, Nintendo Switch

نویسنده : فرزاد فرزین

لینک های خرید بازی

Purchase For Playstation

Purchase For Nintendo Switch

Purchase For Steam